Kuchnia jest dla mnie sercem domu, które tętni życiem. Tutaj się gotuje, rozmawia, odpoczywa, a nawet uczy.
Nawiasem mówiąc najlepsze notatki, konspekty, plany powstają przy kuchennym stole.
Kuchnia to życie.
Z dzieciństwa pamiętam niedzielne poranki, gdy tata własnoręcznie robił makaron na świąteczny obiad.
Najpierw wyrabiał ciasto, następnie drewnianym wałkiem białym od mąki wałkował płachty ciasta, które stawały się coraz cieńsze i cieńsze, jak delikatna tkanina.
Gdy ciasto było gotowe, kroił długie i nie za szerokie pasma. Przepuszczał je przez małą metalową maszynkę do makaronu.
Tak powstawały domowe nitki, które po ugotowaniu w osolonej wodzie lądowały w pysznym bulionie z gołębia. Taty już ze mną nie ma…
… a ja, tak jak on, lubię domową kuchnię.
Lubię krzątać się wśród kolorowych przypraw, które przywiozłam z podróży, szorować warzywa, zwłaszcza te z domowej hodowli, wolne od sztucznych nawozów, komponować lekkie i szybkie w przygotowaniu posiłki, którymi karmię bliskie mi osoby.
Gotowanie to moja medytacja, czysty umysł i praca rąk. Tu i teraz. Nic więcej.
To miejsce jest naturalną konsekwencją mojej miłości do gotowania, jedzenia i dzielenia się tym ze światem.
Znajdziesz tu przepisy, zdjęcia i różne wskazówki.
